بهشت دروازه‌هائی دارد که مؤمنان و فرشتگان از آنها وارد بهشت می‌شوند.

« جَنَّاتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْأَبْوَابُ» ص: 50

((منزل و مأوائی که) باغهای جاویدان بهشت و محلّ ماندگاری همیشگی است و درها (ی آنجا) به روی ایشان باز است (و پیوسته در انتظارشان است).

«وَالمَلاَئِکَةُ یَدْخُلُونَ عَلَیْهِم مِّن کُلِّ بَابٍ»الرعد: 23

(و فرشتگان از هر سوئی بر آنان وارد (و به درودشان) می‌آیند).

خداوند به ما خبر داده است که این درها موقع رسیدن مؤمنان به آنجا باز خواهند شد و فرشتگان برای ورود به بهشت به‌ مؤمنان تبریک می‌گویند.

«حَتَّی إِذَا جَاؤُوهَا وَفُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلَامٌ عَلَیْکُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِدِینَ»الزمر: 73

(تا بدان گاه که به بهشت می‌رسند، بهشتی که درهای آن (برای احترامشان به رویشان) باز است. بدین هنگام نگاهبانان بهشت بدیشان می‌گویند: درودتان باد! خوب بوده‌اید و به نیکی زیسته‌اید، پس خوش باشید و داخل بهشت شوید و جاودانه در آن بمانید).

تعداد درهای بهشت در قرآن هشت عدد ذکر شده است. یکی از این درها که ریان نام دارد ویژه روزه داران است. در صحیح بخاری از سهل بن سعد روایت شده‌ که‌ رسول‎الله صلی الله علیه وسلم  فرمودند:«فی الجنة ثمانیة ابواب، باب منها یسمی الریان، لا یدخله‌ الا الصائمون، فاذا دخلوا اغلق فلم یدخل غیرهم». النهایة: ابن کثیر (2/214).

(بهشت هشت در ورودی دارد. یکی از این درها ریان نام دارد، در روز قیامت روزه‌داران از این در وارد بهشت می‌شوند، و به‌ جز روزه‌داران کسی دیگر حق ندارد از این در وارد شود و همینکه‌ همه‌ی آنان داخل شدند این در بسته‌ می‌شود و دیگر کسی از آن داخل نمی‌گردد).

یک در از درهای بهشت برای کسانی است که بسیار نماز می خوانند و یک در برای صدقه دهندگان است. در حدیث متفق علیه از حضرت ابی هریره رضی الله عنه روایت شده‌ که‌ پیامبر صلی الله علیه وسلملی الله علیه وسلم فرمود: «مَنْ أَنْفَقَ زَوْجَیْنِ مِنْ شَیْءٍ مِنْ الْأَشْیَاءِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ دُعِیَ مِنْ أَبْوَابِ یَعْنِی الْجَنَّةَ یَا عَبْدَ اللَّهِ هَذَا خَیْرٌ فَمَنْ کَانَ مِنْ أَهْلِ الصَّلَاةِ دُعِیَ مِنْ بَابِ الصَّلَاةِ وَمَنْ کَانَ مِنْ أَهْلِ الْجِهَادِ دُعِیَ مِنْ بَابِ الْجِهَادِ وَمَنْ کَانَ مِنْ أَهْلِ الصَّدَقَةِ دُعِیَ مِنْ بَابِ الصَّدَقَةِ وَمَنْ کَانَ مِنْ أَهْلِ الصِّیَامِ دُعِیَ مِنْ بَابِ الصِّیَامِ»

(هر کس از چیزی یک جفت را در راه خدا انفاق کند به درهای بهشت خوانده می‌شود، هر کس از اهل نماز باشد به در نماز خوانده‌ می‌شود. هر کس از اهل صدقه باشد به در صدقه خوانده‌ می‌شود و هر کس اهل جهاد باشد به در جهاد خوانده‌ می‌شود و هر کس اهل روزه باشد به در روزه خوانده‌ می‌شود).

ابوبکر رضی الله عنه گفت: به‌ خدا سوگند اگر کسی از همه‌ی درها خوانده‌ شود دچار مشکل نمی‌گردد و هیچ زیانی نمی‌کند، ای رسول خدا! آیا ممکن است کسی از همه‌ی درها خوانده‌ شود؟فرمود: آری، امید دارم شما یکی از آنها باشید. النهایة: ابن کثیر (2/214).

مراد ابوبکر رضی الله عنه از سؤالش شخصی بود که‌ تمای ویژگیهای خیر از جمله‌: نماز، روزه، صدقه و جهاد و... در او جمع شده‌ باشند، به‌ طوری که‌ از همه‌ی درهای بهشت خوانده‌، پیامبر صلی الله علیه وسلم به‌ ما خبر داده است: کسی دو جفت(طلا و نقره، درهم و دینار) در راه خدا انفاق کند، از هر دری از درهای هشتگانه که بخواهد می‌تواند وارد شود.

مسلم، احمد و اهل سنن از امیر المؤمنین عمر بن خطاب رضی الله عنه روایت کرده‌اند که‌ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «من توضأ فأحسن الوضوء، ثم رفع بصره‌ الی السماء، فقال: اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و اشهد ان محمداً عبده و رسوله، فتحت له‌ ابواب الجنة الثمانیة، یدخل من ایها شاء».

هر کس درست وضوء بگیرد، سپس چشم ها را به سوی آسمان بلند نموده، این دعاء (اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و اشهد ان محمداً عبده و رسوله) را بخواند، درهای هشتگانه بهشت بر رویش گشوده خواهند شد، از هر دری که خود بخواهد، وارد می‌شود. نهایه لابن کثیر:  ( 2/214).

 رسول‎الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: دری برای کسانی که بدون حساب وارد بهشت می‌شوند، اختصاص داده شده است، که‌ به‌ در «جنة الایمن» نامیده شده است و سایر مؤمنین یا بقیه امت ها از درهای دیگر وارد می‌شوند.

در حدیث متفق علیه از ابو هریره روایت شده‌: «فیقول الله‌: یا محمد! ادخل من لا حساب علیه‌ من امتک من الباب الایمن، و هم شرکاء الناس فی الابواب الاخر».

(خداوند می‌فرماید: یا محمد! آن عده از امتت را که حساب و کتابی ندارند از باب الایمن داخل کن و آنها در بقیه درها با سایر امت شریک‌اند). در ادامه حدیث درباره بزرگی درهای بهشت سخن به میان آمده است. فاصله میان دو طرف در به اندازه مسافت میان مکه و هجر یا میان مکه و بصره است. در ادامه حدیث گذشته آمده است: «وَالَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ مَا بَیْنَ الْمِصْرَاعَیْنِ مِنْ مَصَارِیعِ الْجَنَّةِ کَمَا بَیْنَ مَکَّةَ وَهَجَرَ وَکَمَا بَیْنَ مَکَّةَ وَبُصْرَی» نهایه لابن کثیر:   (2/221).

(سوگند به‌ ذاتی که‌ جان من در دست او است فاصله میان دو طرف در به اندازه مسافت میان مکه و هجر و میان مکه و بصره است).

پیامبر صلی الله علیه وسلم ضمن روایتی بیان داشته‌ که‌ درهای بهشت در ماه مبارک رمضان باز می‌شوند؛ در صحیحین و مسند احمد از ابوهریره‌ روایت شده‌ که‌ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود:«اذا دخل شهر رمضان فتحت ابواب السماء» و فی روایة «فتحت ابواب الجنة، و غلقت ابواب النار»

(وقتی ماه رمضان می‌آید درهای بهشت گشوده‌ می‌شوند) و در روایتی دیگر (و درهای دوزخ بسته‌ می‌گردند). مشکاة المصابیح: (1/612).

و در بعضی روایات راجع به‌ فاصله‌ی میان دو طرف در مسیر چهل سال اعلام شده‌. احمد در مسند خود و ابونعیم در «الحلیة» به‌ سندی صحیح از حکیم بن معاویه‌ از پدرش معاویه‌ نقل کرده‌ که‌ پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «ان ما بین المصراعین فی الجنة مسیرة اربعین سنة، و لیأتین علیه‌ یوم، و انه‌ لکظیظ»

(فاصله‌ی میان دو طرف در بهشت مسیر چهل سال حرکت است، اهل بهشت چنان وارد می‌شوند که‌ در فاصله‌ی یک روز آن را لبریز می‌کنند).