/وَعنْ جابرٍ رضَي اللَّه عنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَالَ: "من قَال حِين يسْمعُ النِّداءَ: اللَّهُمَّ رَبَّ هذِهِ الدَّعوةِ التَّامَّةِ، والصَّلاةِ الْقَائِمةِ، آت مُحَمَّداً الْوسِيلَةَ، والْفَضَيِلَة، وابْعثْهُ مقَامًا محْمُوداً الَّذي وعَدْتَه، حلَّتْ لَهُ شَفَاعتي يوْم الْقِيامِة" رواه البخاري. متفق عليه است؛ [خ (611)، م (383)].

از جابر ـt ـ روايت شده است که پيامبرr فرمودند: "هرکس هنگام شنيدن اذان بگويد: "اللَّهُمَّ رَبَّ هذِهِ الدَّعوةِ التَّامَّةِ، والصَّلاةِ الْقَائِمةِ، آت مُحَمَّداً الْوسِيلَةَ، والْفَضَيِلَة، وابْعثْهُ مقَامًا محْمُوداً الَّذي وعَدْتَه: خدايا! صاحب اين دعوت کامل، و اين نماز برپا و پايدار! مقام وسيله و فضيله را به حضرت محمدr عطا بفرما، و او را به مقام محمودي که به وي وعده دادهاي، برانگيز؛ شفاعت من بر او سزاوار خواهد شد. بخاری 614

/وعنْ سَعْدِ بْن أَبي وقَّاصٍ رضِيَ اللَّه عنْهُ عَن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم أَنَّهُ قَالَ: مَنْ قَال حِينَ يسْمعُ المُؤذِّنَ: أَشْهَد أَنْ لا إِله إِلاَّ اللَّه وحْدهُ لا شَريك لهُ، وَأَنَّ مُحمَّداً عبْدُهُ وَرسُولُهُ، رضِيتُ بِاللَّهِ ربًّا، وبمُحَمَّدٍ رَسُولاً، وبالإِسْلامِ دِينًا، غُفِر لَهُ ذَنْبُهُ" رواه مسلم.

از سعد بن ابي وقاص ـ tـ روايت شده است که پيامبرr فرمودند: "هرکس موقعي که صداي مؤذن را ميشنود، بگويد: "اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شريک له، و ان محمدا عبده و رسوله، رضيت بالله ربا، و بمحمد رسولا، و بالاسلام دينا: شهادت ميدهم که خدايي جز الله نيست، تنها و بيشريک است و شهادت ميدهم که حضرت محمدص بنده و فرستادهي اوست، به پروردگاري الله و به رسالت حضرت محمدr و به ديانت اسلام راضي و خشنود هستم". گناه او آمرزيده ميشود". مسلم روايت کرده است؛ [(386)].

/عنْ أَنَسٍ رضيَ اللَّه عنْهُ قَالَ: قَال رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: "الدُّعَاءُ لا يُردُّ بين الأَذانِ والإِقامةِ" رواه أبو داود والترمذي وقال: حديث حسن. از انس ـ tـ روايت شده است که پيامبرr فرمودند: "دعا در بين اذان و اقامه رد نمی شود".

/عنْ عُمَر بْنِ الخَطَّابِ رضي اللَّه عَنْهُ عنِ النَّبِيِّ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَالَ: "ما مِنْكُمْ مِنْ أَحدٍ يتوضَّأُ فَيُبْلِغُ أَو فَيُسْبِغُ الوُضُوءَ ثُمَّ قَالَ: أَشْهدُ أَنْ لا إِله إِلاَّ اللَّه وحْدَه لا شَريكَ لهُ، وأَشْهدُ أَنَّ مُحمَّدًا عبْدُهُ وَرسُولُه، إِلاَّ فُتِحَت لَهُ أَبْوابُ الجنَّةِ الثَّمَانِيَةُ يَدْخُلُ مِنْ أَيِّها شاءَ" رواه مسلم. وزاد الترمذي: "اللَّهُمَّ اجْعلْني من التَّوَّابِينَ واجْعلْني مِنَ المُتَطَهِّرِينَ".

/ از حضرت عمر بن خطاب ـ tـ روايت شده است که پيامبرr فرمودند: "هر کدام از شما وضو بگيرد و آن را به صورت کامل (و شرعي) بگيرد و سپس بگويد: "أَشْهدُ أَنْ لا إِله إِلاَّ اللَّه وحْدَه لا شَريكَ لهُ، وأَشْهدُ أَنَّ مُحمَّدًا عبْدُهُ وَرسُولُه: گواهي ميدهم که جز الله معبودي به حق نيست و تنها و بي شريک است و گواهي ميدهم که حضرت محمدص بنده و فرستادهي خداست، درهاي هشتگانهي بهشت براي او گشوده ميشود که از هر دري که بخواهد، داخل آن گردد". ((234). و ترمذي اضافه کرده است: (اللَّهُمَّ اجْعلْني من التَّوَّابِينَ واجْعلْني مِنَ المُتَطَهِّرِينَ: بار خدايا مرا در شمار توبهکنندگان و پاکيزگان قرار ده". [(55)])

/عَنْ أَبي هُريْرةَ رَضِيَ اللَّه عنْهُ أَنَّ رسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: "لَوْ يعْلمُ النَّاسُ ما في النِّداءِ والصَّفِّ الأَولِ، ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلاَّ أَنْ يسْتَهِموا علَيهِ لاسْتهموا علَيْهِ، ولوْ يعْلَمُونَ ما في التَّهْجِير لاسْتبَقوا إَليْهِ، ولَوْ يعْلَمُون ما في العَتَمَةِ والصُّبْحِ لأتوهمُا ولَوْ حبواً" متفقٌ عليه.

از ابوهريره ـ tـ روايت شده است که پيامبرr فرمودند: "اگر مردم ارزش (خير و برکت و ثواب) اذان و ايستادن در صف اول نماز جماعت را می دانستند و (برای دستيابی به آن) راهی جز قرعه کشيدن نمييافتند، قطعاً بر سر آن قرعه می کشيدند و اگر می دانستند که چه برکاتی در زود رفتن به نماز نهفته است، بر سر آن مسابقه می دادند و اگر می دانستند که در نماز عشا و صبح، چه فوايدی موجود است، به سوی آن دو عمل می شتافتند، اگرچه بر روی دستها و زانوهايشان می بود. متفق عليه است؛ [خ (615)، م (437)].

از ابوسعيدt روايت است که پيامبr فرمود : (من توضا فقال : سبحانک اللهم و بحمدک، أشهد أن لا إله إلا أنت أستغفرک و أتوب إليک کتب في رق، ثم طبع بطابع فلايکسر إلي يوم القيامة)[12] «کسي که وضو بگيرد و بگويد : سبحانک اللهم و بحمدک، أشهد أن لا إله إلا أنت استغفرک و أتوب إليک – خداوندا تو پاک و منزهي و حمد لايق توست، شهادت مي‌دهم که هيچ معبودي به حقي غير از تو نيست، از تو طلب استغفار مي‌کنم و به سوي تو باز مي‌گردم – در ورقي نوشته شده، سپس مهر شده و تا قيامت شکسته نخواهد شد».